Birkaç yanlış adım yüzünden dibe vurmadın. Birtakım hatalar yüzünden hayal kırıklığı değilsin. İnsansın. Büyüyorsun, öğreniyorsun ve gelişiyorsun bu olağanüstü. Sen. Olağanüstüsün.
Ben bir şeyin taklidiydim; fakat, aslımı bile doğru dürüst öğrenememiştim. Belki de bana ne olduğunu sonuna kadar okumamıştım. Yarabbim ne korkunçtu! Belki de birilerinden duymuştum, onlar da başka birilerinden duymuştu, başka birileri de... Ülkeme ve insanlarına kızmaya başladım: Kimsenin doğru dürüst okuduğu yoktu. Doğru dürüst hissetmesini bile beceremiyorlardı.
Fakat, mesele bu değildi; mesele, bir şeyleri, sıcak bir çorbanın kokusunu duyar gibi hissedebilmekti. Bense bunu hiç becerememiştim. Ne tabiatı, ne insanları, ne de olup bitenler hiç sevmemiştim; kendimi bile, kendi yaptıklarımı bile.