Yavaş yavaş çıkıyorsun aklımdan. Gün içinde aklıma gelme sayin azaldı mesela. Rüyalarıma hergün gelirken hafta da bir gelmeye başladın. Sesin silinmeye başladı
hafızamdan. Yüzün zaten silinmişti çok önceden. Daha az merak ediyorum artık çünkü biliyorum ki yanında hep birileri olucak. Ben olmasam da onlarlasın. Kimle,
napiyor, nasıl diye soru cümleleri kurmayı da azaltım. Zaten hepsini biliyorum, eskisinden de mutlusun. Sevgimi de yavaş yavaş azaltıyorum yokluğunda.
Yokluğuna alıştığın insanı daha az seversin çünkü. Kayıp bir kitabin silinen yazısı gibisin artik. Zaman geçtikçe içim de yok ediyorsun kendini.
Üzülme değmez sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem. Üzüldüğüm şey; değmeyenlere... Yüreğimin değmiş olması.
Cemal Süreya
Cemal Süreya📌Bir yolculuğa çıkabilseydim, döndüğümde ne kadar değiştiğimi anlamak için yola çıkmadan önce, kişiliğimin en ince ayrıntılarını not ederdim. Bazı gezginlerin, yolculuktan döndükten sonra, yakınları tarafından tanınmayacak kadar, hem ruhça hem de vücutça değişmiş olduklarını okumuştum.
Jean-Paul Sartre
Jean-Paul Sartre