Kalbe dokunmasını biliyorlar, ama kırarak...
İnsanı sessiz kalmaya zorlayan acı, onu bağırmaya zorlayan acısından çok daha ağırdır.
Ve bilmiyordu kimse yüreklerimizden uçan üzgün güvercinin inanç olduğunu...
Kimse götürmeyecek beni kırlangıçların şölenine.. Uçmayı hayal eden kuş, ölmek üzere...Benim payıma düşen, terk edilmiş merdivenlerden inmektir, ve ulaşmaktır bir şeylere çürüyüşte ve gurbette..Uçmayı öğrenmeden göçmeye mecbur kalmış bir kuş gibi kalbimiz.
Bir insanın Sükutundan bir şey anlamayan, Kelamından da bir şey anlamaz.
Biraz vicdan, biraz bahar,
Biraz yağmur, biraz hayâl,
Bir kaç kitap, çokça umut.
Herkese iyi gelir.
Bir acının resmi çekilmiyor. Bir de sevdanın. Çizgiler gelip insanın yüzüne yapışıyor.
İnsan, acıdan, ayrılıktan, hasretten, beklemekten, yoksulluktan üşür. Ama en çok çaresizlikten üşür. Dünyada yüzlerce milliyet, dil, din, mezhep olabilir. Ama sadece iki çeşit insan var. Vicdanı olan ve vicdanı olmayan.Biri vardır ama yoktur. Biri hem sizindir hem de asla değil. Biri, hem hissettikleriniz hem hissizliğinizdir. Hem içinizdeki kahkaha hem sessizliğinizdir.
Reklam
Sâdık Hidâyet'in"Yaşam bir zindandır, türlü türlü zindanlar. Ama kimileri zindan duvarına resim çizer ve bununla oyalanırlar. Kimileri kaçmak ister, boşuna ellerini yara bere içinde bırakırlar. Kimileri de yas tutar. Fakat işin aslı, hep kendimizi aldatmalı, hep kendimizi aldatmalıyız. Ama bir zaman gelir, insan kendini aldatmaktan da bıkar..'' dediği yerdeyim.
Sâdık Hidâyet | Üç Damla Kan
