Zaten insanın kaderini bilmesinden daha korkunç ne olabilir? Herkes öleceği günü saati bilseydi, geriye sayım ne kadar zor olurdu, düşünsenize. Geçen her dakikayı bir tabut çivisi gibi algılamaz mıydık?
Yoksul zekâsı zengin zekâsından çok daha incelikli bir gözlemcidir. Yoksul attığı her adımda çevresine bakar, karşılaştığı insanların söylediği her sözü kuşkuyla dinler; kendi attığı her adım düşüncelerine ve duygularına yeni bir ödev yükler, bir iş verir. Yoksul dikkatli bir dinleyicidir, duyarlıdır, tecrübeli bir insandır, ruhunda yanık yaraları vardır...
Bir sözcük bulabilmek için didinip durdum; içinde bulunduğum karanlığı betimleyebilmek için yeterince siyah olmalıydı bu sözcük, öylesine korkunç siyah olmalıydı ki ağzımdan çıkarken dudaklarımı karartmalıydı.