Esra ata
@Lorine
Ben Tanrıya inanırdım; fakat insanlar arasında bu kadar büyük bir eşitsizlik olduğunu görünce, insanı yaratanın Tanrı değil, Tanrı'yı yaratanın insan olduğu gerçeğini kabullendim. Ve mülklerine saygı gösterilmesini isteyenlerin, cennet ve cehennemin var olduğu vaazından ve halkı cahil bırakmaktan hayati çıkarları olduğunu keşfettim.
Dante'nin Cehennem'e atfettiği bir veciz lafı, evlilik için de aynı derecede geçerlidir: "Buraya giren herkes, bütün umutlarını dışarıda bırakır
Parmak göğü gösterirken yalnızca aptallar parmağa bakar
Yüce Tanrı'nın adıyla!"
Neden, ama neden Tanrı'nın adını yüceltecekmişim?
Tüm kaslarım isyan ediyordu. Çukurlarda binlerce çocuk yakıldığı için mi? Sabat ve bayram günleri de dahil, sabah akşam altı ölüm fırını çalıştığı için mi? O her şeye kadir gücüyle Auschwitz, Birkenau, Buna ve diğer pek çok ölüm fabrikasını yarattığı için mi? Gece gündüz işkence görmemiz, anne babalarımızın, kardeşlerimizin fırınlarda nasıl yakıldığını görmemiz için tüm kavimler arasından bizi seçen O'na nasıl "Yüce Tanrım" diye seslenebilirdim ki?
Sen ki mabedinde boğazlanmamız için bizi seçensin, Adını kutsayabilir miyim
Puan vermedi·60 syf.·
2019 109. kitabı
