Bir daha dönüp bakmayacağım dünyaya
Penceremde bekleyen sabahlar,
Masamda yarım kalan hayaller
Hepsi benden habersiz yaşamaya devam edecek.
Ne tuhaf...
insan bir ömür kuruyor,
Sonra bir avuç sessizliğe sığıyor.
Bir gün annemin sesi ulaşamayacak bana.
Dostlarım kapımı çalamayacak.
Sevdiğim sarkılar çalsa da bir yerlerde,
Kulaklarım duymayacak artık.
Gökyüzü aynı mavi olacak belki, Kuşlar yine uçacak,
Çocuklar yine gülecek sokaklarda,
Ama ben olmayacağım.