Gösteren de gören de; var olan da olduran da yalnızca O'dur. Yani "Lâ mevcûde ilâllâh" ( Allah'tan başka hiçbir şey yoktur, var olan yalnızca O'dur.) Madem ki, var olan yalnızca O'dur, o hâlde O'nun dışında bir aşk da yoktur.
Toplum için yaşayan kâmil insana benzer mum. Kendisi için değil de başkaları için yaşar. Karanlıkta kalmışları aydınlatabilmek için yanar, yakılır, ağlar, erir... Yok olmak için yaratılmış gibidir. Hak âşığı ile pek benzerler birbirlerine. Işıkları arttıkça sona yaklaşırlar ve sonda yakalarlar saadeti, huzuru, sükûneti...
Gül'ün suya ihtiyacı vardır; hem de her çiçekten daha fazla. Sık sık sulanması, köklerinin su içinde bulunması gerekir. O hâlde âşığın gözyaşları ne güne duruyor; ömür boyu Gül'ünü sulamayacaksa eğer. İşte bu nedenle su kenarlarında olmayı sever Gül.