Toplum için yaşayan kâmil insana benzer mum. Kendisi için değil de başkaları için yaşar. Karanlıkta kalmışları aydınlatabilmek için yanar, yakılır, ağlar, erir... Yok olmak için yaratılmış gibidir. Hak âşığı ile pek benzerler birbirlerine. Işıkları arttıkça sona yaklaşırlar ve sonda yakalarlar saadeti, huzuru, sükûneti...