Kendilerine kurabilecekleri tek hayat gerçeğin dışında olduğu için bulutsu bir yere itelendiler ve ömürleri başkalarına ait olan bu dünyayı tüketemediklerinden hayali biryolculuk şeklinde seyretti. son karanlıkla ilk ışığın ilk buluştuğu ortamlara hasta olduklarından topluca gard alıp hayatı seher denen gurbette yaşadılar. Yokluğun gözünden görünen dünya sessizliğin sislerinde yitip gitti.