Ama bu dünyada hiçbir şey sürekli değil; bu nedenle de neşe, ikinci dakikada, birincidekinden farklıdır; üçüncüde bir derece daha zayıflar, sonunda bütün bütün yok olur, eski durumumuza döneriz; suda genişleyen halkaların, sonunda suyun yüzeyiyle bir olup yitmesi gibi.
“Soruşma halımı, demə nətərsən
Sən güya yaxşısan? Məndən betərsən!
Dərdimi danışsam sən də bezərsən…
Yaxşısı heç nəyi bilmə, yaxşıdır!
Qoy axsın göz yaşım, silmə yaxşıdır!”
“İnsan hayatta geçici bir yolcudur. Kendi varlığına en çok inandığı, dostlarının hatıralarında ve gönüllerinde en çok izler bıraktığını sandığı yerde bile kalplerden silinir ve izleri kaybolur. Hem de ne çabuk!”