Bu manga Junji İto’dan okuduğum ilk manga değildi ama en rahatsız edicisiydi. Bence diğer okuduğum mangalarda bu kadar direkt anlatım olmasına rağmen en irite edici manga buydu galiba. Arkasındaki uyarıyı yaklaşık kitabın %90’ını bitirdikten sonra fark ettim ama bu konu hakkındaki tek yorumun uyarının yerinde bir uyarı olması olcaktır.
Samimiokur’un (Damla N. Archeron) tavsiyesiyle kitabı okumak üzere almıştım ve okunmak üzere beni kitaplıkta beklerken hoş bir rastlantı üzerine bir ödev olarak okudum. Bu okumamı bir miktar zorlaştırdı lakin bunun kitapla bir alakası yok. Bence kitap son zamanların en çok satan klasiklerinden olmasının yanı sıra ülkemizdeki bir çok kişinin okumadığını düşünüyor ve şayet bu eserden mahrum kalmış olmalarına üzülüyorum. Kitabın içindeki gerçekçiliğin yarı otobiyografik olmasından kaynaklandığını biliyorum ve bu gerçekçiliğin son derece güzel yazılması beni çok etkiledi. Daha önce çok kitap okumamış olsam da önceden böyle güzel kurgulanmış kitap okumadım hayatın zorluklarını birebir yansıtıyor olması okuyucuyu daha derinden etkiliyor. Kitabın içindeki olaylar insanların gerçek yüzlerinin düşüncelerin açığa çıkması beni gerçek dünyayla tekrar ve tekrar yüzleştirdi. Eğer aklınızda bu kitabı okuma düşüncesi varsa bir dk daha beklemeyin!
Gerçekten okuması eğlenceli ve bi o kadar sıcak bir hikaye bayıldımmm. Kendimle benzerlik kurduğum bir ana karakter gördüm ve bu sık rastladığım bir ana karakter tipi değil lakin o kadara güzel anlatılmış ki bayıldımmm.
Brittainy Cherry yine yaptı yapacağını ben adıyla bu kadar bağlaşan bir kitap görmedim. Kitap harikaydı yer yer güldük yer yer ağladık. Kesinlikle okunmalı.
Bu manga beni oldukça etkiledi junji ito mum eriyen sınıfını okumuştum lakin bu manga ondan çok daha ürperticiydi. Diğer manga beni korkutmamıştı ve tek bir korku ögesi üzerinden gidilirken bunda birden fazla tuhaflık vardı. Bu çok yönlülük fazla hikaye barındırması oldukça dikkat çekici. Bir çırpıda okudum ve bitirdim, harikaydı.