zeyneps

zeyneps
Yaşamanın dışında ve ötesinde, hiçbir şey beklemeden..
"İnsanın acıya karşı en korunmasız olduğu zaman, sevdiği zamandır. En çaresiz olduğu zaman ise sevdiği nesneyi ya da o nesnenin sevgisini kaybettiği zamandır."
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Oysaki bazıları iyiliği bir silah gibi kullanır.
Sessizlik bunaltıyordu beni. Sessizliğin sessizliği değildi bu. Benim kendi sessizliğimdi.
saat sabahın beş buçuğu, dünyaya istemediğin bir rüyadan uyanmışsın bakıyorsun yanın boş, oda boş, ev boş kalkıp pencereden bakıyorsun, sokaklar boş her yerde buğulu bir tenhalık aylardan kasım mı ne bundan bile emin değilsin bir sigara yakmayıp ne yapacaksın çıkıyorsun sokağa herkes herkesle aynı kaldırımda ama kimse kimseyle yan yana yürümüyor birbirine bakanlar, birbirini anlamıyor birbirini görenler, birbirini duymuyor bu gezegenin fon müziğidir yalnızlık sense sıkılmışsın duyduklarından vakti gelince gitmeyip ne yapacaksın? içine tenhalaştıkça dışına kalabalıklaşan insanlar eğleniyor sokaklarda gülüyorlar, seviyorlar, inanıyorlar diğerleri savrulmuş hep bir yerden bir yere çıkarsız birliktelikler müzelerde sergilensin bakıyorum, kimse kimseyle buluşmuyor, herkes herkesle rast geliyor artık herkesin bir derdi var bir şeylerle
"Hissedemediğim mutluluk beni boğuyordu. Yaşamak bana sahte bir oyun gibi geliyordu."