zeyneps
@Lunveth
Yaşamanın dışında ve ötesinde, hiçbir şey beklemeden..
Yazılım Mühendisi
26 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
9/10
2024 6. kitabı
İlk defa japon klasiklerinden bir kitap okudum. Okuyalı çok zaman oldu ama hissettirdiklerini hala hatırlayabiliyorum.
Melankolik bir kitap olması beni kendisine çekti açıkçası. Çoğu zaman yalnız değilmişim düşüncesine kapıldım, bazen de bastırdığım duygularımla yüzleştim diyebilirim.
Yazar kitabı intihar etmeden önce yazmış. Bir nevi otobiyografi tarzında kendi içini dökmüş. Kitap genel olarak topluma dahil olmayı beceremeyen, kendini bir pislik olarak gören birinin hayatını anlatıyor. Yazar ilk başlarda küçüklüğünü anlatarak başlıyor kitaba. Çok küçük yaştan itibaren ruhuna taktığı bir maskeyle hayata tutunmaya çalışan küçük bir çocuk. Soytarılık yaparak insanları güldürmeye, kendini sevdirmeye çalışan bir çocuk. İç dünyası ise çok farklı.
Aslında kitap bana herkesin bir maskesi olduğunu hatırlattı. Dışarıda gördüğümüz yüzler, duygular, düşünceler hepsi bir tiyatrodan ibaret. Bu yüzden de kitap beni kendi kabuğuma çekti diyebilirim.
Sonuc olarak çok etkileyici, sürükleyici ve güzel bir kitaptı. Son zamanlarda okuduklarımın en iyisi diyebilirim. Tavsiye ederim.
Puan vermedi·172 syf.·
2023 27. kitabı
Kitabı beğendim genel olarak. Sonuç beklenilen şekilde olsa da sonuca ulaşma süreci istediğim şekilde olmadı.
Kahramanımız alex'in iyi olma arzusu ve kötülüğün pişmanlığıyla değişmesini beklerdim. O ise kötülüğe doyduğu için iyiliğe başvurdu. Yine de iyi bir kitaptı.
Beyaz Zambaklar Ülkesi
Puan vermedi·192 syf.·
2023 24. kitabı
Beyaz zambaklar ülkesi, bataklık ülkesi finlandiyanin, geri kalmış küçük bir ülkeyken, bir avuç aydının çabası ile nasıl yaşanılabilir hale geldiğini anlatıyor.
Kitapta da anlatıldığı uzere halkın refahini yukselten, cahillikten kurtaran ve ülkeyi yaşanılabilir hale getiren en büyük etken eğitimdir.
"Ülke halkının en kalabalık ve önemli bir kitlesinin eğitimden yoksun bırakılması bir cinayettir. Devletin kendi kendini yıkması, yok etmesi demektir. (Syf 106)"
Eğitim sadece gençlere verilmez, aileye verilir, çiftçiye verilir, yediden yetmişe herkese verilebilir.
Önemli olan kimsenin kendini yetersiz görüp "ben ne yapabilirim ki tek başıma, ne önemim var ki" diye düşünmemesidir. Kunduracı, yumurtacı kendilerini küçük görmeyip daha iyisi için çabalamış, fabrikalar kurup işinde en iyisi olmuştur. Bu sayede hem kendileri zengin olmuştur, hem ülkeyi kalkındırmışlardır.
Yani sonuç olarak; kitabın verdiği etki güzeldi. İçimde bazı duyguların canlanmasına vesile oldu. Aslında bizler de çabalamalıyız. Daha iyisi için, en iyisi için.
Kendimizi geliştirelim dostlar, önce biz yeşerelim, sonra çevremizi yeşertelim. Umudumuzu kaybetmeyelim, guzel günler bizim elimizde.. ♡