zeyneps
@Lunveth
Yaşamanın dışında ve ötesinde, hiçbir şey beklemeden..
Yalnızca çok fazla çalışıyor, ne zaman durmam gerektiğini kestiremiyordum
Reklam
İnsan tozdan ibaretti ve bütün bu tozun doktoru olmanın, insanların mutsuz, hasta ya da uykusuz kaldıkları zaman hatırlayıp tekrarlayacağı şiirler yazmaktan nasil daha iyi bir şey olduğunu anlayamıyordum
Aslında benim hiçbir şeyi idare ettiğim yoktu, kendimi bile. Yalnızca otelden işe ve partilere, partilerden otele ve sonra yine işe, sürücüsüz bir troleybüs gibi yalpalayıp duruyordum. Sanırım öbür kızların çoğu gibi coşku içinde olmam gerekiyordu ama içimden hiçbir tepki göstermek gelmiyordu.
Tıpkı bir kasırganın merkezindeki sakin bölge gibi durgun ve bomboştum, çevremdeki karmaşanın içinde yuvarlanıp gidiyordum.