Kalbimizi birine verdiğimizde karşımızdaki kişi, her ne yaparsa yapsın kalbimiz onun ellerinde kalmaya devam edecek sanabiliyordu halbuki bu ne büyük bir yanılgıydı... Çünkü sevgi ve aşk çaba gerektirirdi, o çaba onarırdı kalbi;diğer türlüsü sadece geç kalış olurdu.
Sadece cahil halklar, evlatlarının en iyilerini yakalayıp tiranların nobran vahşetine teslim eder;sadece köleliğe ve alçaklığa gömülmüş ülkeler onları seven ve onlara bağlı olanları ezer. Ama vefalı bir evlat hasta annesini terk eder mi, merhametli bir kardeş sefalet içinde olan kardeşini reddeder mi?
Sayfa 66 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu