Luviana
@Luviana
Şu anda okuduğu kitap
Günayyddınn
Şimdi anlıyorum ki ruhun da bir sınırı var.
Sürekli başkalarının duygularına açılan kapılar, bir gün kendi içindeki sessizliği duyulmaz hale getiriyor. Ve insan bir noktadan sonra kalabalıkların içinde değil, kendi içinde kayboluyor.
Reklam
İyi geceler...
Uzun zaman empatiyi sevgi sandım.
Oysa sevgi bazen mesafe de istermiş.
Herkesi anlamak, herkesi taşımak demek değilmiş.
Her yaraya dokunmak, onu iyileştirmek zorunda olduğun anlamına gelmiyormuş.
Günayddııınnn...
Ve belkide şifa;
İnsanları biraz daha az hissetmekte değil, sonunda kendini de en az onlar kadar hissedebilmektedir.
Sonra Allah'ı anarsın, bütün sıkıntıların geçer. Unutma, kul bittim dediğinde, Rabb'i yettim der.
Çocukluğunda yeterince sevgi görememiş yetişkinler için, kendileri dışında herkes hatalıdır. Düzeltilmesi gereken hep başkalarıdır, kendileri daima haklıdırlar. Dünyayı suçlayıcı bu tavırların temelinde sevilme ve değer görme ihtiyacı vardır.
Reklam