Ad astra Per aspera
@Luxetveritass
The sentences I underlined.
Bir gün birkaç saniye gördüm seni ve biliyorum bir daha asla görmeyeceğimi. Hafif, geçiyordun önümden kaldırarak pek tatlı başını, uçuşan saçlarının çevrelediği. Uzaktın, belki farklıydın da, belki başkalarına sunuyordun o gülüşünü, belki sunuyorsun hâlâ, ama gülümsemeni hüzünlü gülümsemeni, asla unutmayacağım. Biliyorum: Zaman silip atacak yüreğimden burukluğu ve bir daha asla görmeyeceğim seni ömrüm boyunca, ama öyle tatlı ki düşlere dalmak seninle.
[20 Aralık 1924]
Sayfa 210 - Yapı kredi
Ah, dolaşmak onunla karanlığında akşamın, kaybolup ağaçların arasında dinlemek boğuk çığlıkları, her yanını kuşatan ovanın yıldız ışığı denli titrek!
Ah, ılık esintisinde duruvermek rüzgârın ve kavuşmak çehresine yüzüme yakın ve titrediğini hissetmek, hissetmek titrediğini inci gibi ağzının!
[Ekim 1923]
Sayfa 203
Dehşete kapılıyorum düşününce: Benim de bir gün bırakmam gerekecek bu toprağı, acıları bile bana sevimli gelen, sanatta işlemeyi umduğum için. Ve daha da titriyorum düşündükçe acıyı, uzun, korkunç acıyı, belki de ölümden önce çekeceğim. Nedir yaşam ölmekte olanlar için, hâlâ anlayan ve duyan yavaş yavaş soluklarının tükendiğini karanlık bir odada yalnız, tek başlarına? Ah, bilseydim bir Tanrı'yı, dua etmek isterdim ona: Göğsüm dolup taştığında dalgasıyla yakıcı bir şiirin ve dudaklarımdan döküldüğünde kırık heceler, kaygıyla sanat biçimi vermeye çalıştığım, en tutuştuğum ve en coştuğum an, ah, o zaman çatlasın bir damar yüreğime yakın ve öylece boğulayım hiç pişmanlık duymadan!
[11 Temmuz 1925]
Sayfa 214 - Yapı kredi yayınları
Taptaze bir yaprak kokusu ulaşıyor bana gecede. Koca ağaçlar, koyu, dikiliyorlar yapraklarıyla. Uzakta, yitip giden tepeler boyunca hafif ayışığında, boğuk havlamaları arada bir köpeklerin.
Esinti şiddetlenip azalıyor sonra ve kesintisiz yükseliyor göğe tekdüze, keskin sesi bir cırcırböceğinin kimbilir nerede yitmiş:
Titrek yükseliyor büyük, ışıltılı bir yıldıza kadar engin kırlar üzerinde, uyumakta olan.
[Haziran-Ağustos 1925]
Yapı kredi yayınları
"İnanma istersen yıldızların yandığına ,
Güneşin döndüğüne inanma ,
Doğrunun ta kendisini yalan bil ,
Ama seni sevdiğime inan Ophelia"
Hamlet :İnanmamalıydınız bana. Çünkü doğruluğu ne kadar aşılarsan aşıla çürük kökümüzde bizim, eski meyvenin tadı gitmiyor kolay kolay! Sevmiyordum sizi.
