Kitapların zihinde değil,bedende yer edindiği fikrine sık kapılırım. Ya da belki zihnimizin ucundaki bir hatirada saklıdırlar. Önceden okumuş olduğum kitapları hatırlayamıyorum ancak üzerimdeki etkileri baki.
Kitaplar bizi başkalarının önüne ya da üstüne koymaz, başkalarının yanında durmamıza yardımcı olur. Daha fazla insan kitap okursa bu dünyanın biraz daha güzelleşeceğini düşünüyorum.
Kitaplar kısıtlı deneyimlerimizle hiç görmediğimiz bir dünyanın barındırdığı acılarla çevrelenmiştir. Bir başka deyişle eskiden farkında olmadığımız ıstıraplarla karşı karşıya kalırız.
İnsan en nihayetinde bir ada değil midir? Bir ada kadar tek başına, bir ada kadar kimsesiz. Tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi derinlere inmemize olanak sağlar.