Hərdən mənə elə gəlir ki ,mənim payım olmayıb.Yeniyetmə vaxtı atama , qardaşlarıma görə öz payımdan keçməli oldum.Sonra ərimə görə.Mənə ya bir qəhrəmanın ,ya bir vətən xaini arvadı kimi baxırdılar.Sonra bir müxalifətçinin anası kimi ,,,sonra savaşçı anası oldum . Bunların heç biri mənim payım deyildi.Daha istəmirəm.Uduzmuş ,sınmış bir aynayam.