Hərdən mənə elə gəlir ki ,mənim payım olmayıb.Yeniyetmə vaxtı atama , qardaşlarıma görə öz payımdan keçməli oldum.Sonra ərimə görə.Mənə ya bir qəhrəmanın ,ya bir vətən xaini arvadı kimi baxırdılar.Sonra bir müxalifətçinin anası kimi ,,,sonra savaşçı anası oldum . Bunların heç biri mənim payım deyildi.Daha istəmirəm.Uduzmuş ,sınmış bir aynayam.
-Məgər Qulaməlinin canı əziz deyildi ?
-Əlbəttə,sizlər gərək savaşasınız.Çünki bu məmləkətin bütün xeyrini siz görürsünüz.Pul ,məqam, hörmət,rahat yaşayış sizlərindir.Amma mənim uşağım kimi istedadlı, bacarıqlı,dərs oxuyan ,təhsilini davam etmək , işləmək istəyən uşaqların bu ölkədə haqqı yoxdur.
Heç kim sənin qədər din , məmləkət xaini deyil ! Sənin kimi adamlar dini ,İslamı gözdən salırlar.Sən öz xeyrindən ötrü bütün iyrənc əməllərini dinin ayağına yazırsan.