Leman Kerimli
@Lyamaann
Global Influencer Marketing Specialist
Yükseklisans
İstanbul
Azerbaycan, 9 Şubat 2002
328 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Cengiz Aytmatov-Cemile
4/5
Bu kitabı aldığım günden itibaren bir türlü okuyamıyordum… Ya başlıyordum bir kaç sayfa sonra bırakıyordum ya da okumaya başlayacağım hep başka kitabı öne alıp, okumayı erteliyordum. Sonunda ama okudum
Yazarla ilk tanışma hikayem, çocuk yaşlarımda ilk okuldaki, ders kitapımızda “Mankurt”lar hakkında yazılmış bir hikayeydi. Araştırmalar yaptığımızda öğrendik ki, Cengiz Aytmatovun yazdığı eserlerde Kırgız destanlarından yararlanarak güncelleştirdikleri bir kişiliktir. O zamandan beri aklımda hep öyle kazındı. İsmini duyduğumda “Mankurt karakteri var kitaplarında” diyordum, küçükken.
Kalemiyle tanışmaksa, “Cemile” eserine vesile oldu. Aşırı akıcı bir kitabdı. Çok kısa, kendini okuttukca okutan, sayfaların nasıl gelip geçtiğini anlamadığınız, tasvirlerle insanı kitabın içine çekip yaşatan bir eser. Aytmatov, eserlerinde doğayı, vatanı, sevgiyi, bir çok yaşanması, düşünmesi insana mutluluk getiren duygu ve görüntüyü anlatmayı seviyor. Okurken bir taraftan beni kendini çekerken, bir taraftanda, beni yorduğu zaman zaman oldu.
Kitapta, savaş zamanı köyde olan askere gitmeye yaşı yeten erkeklerin savaşa gitmesiyle, köydeki işlerin kadınlara kalmasıyla, köyün güzel kızı Cemile ile tanışıyoruz. Cemile, Sadık ile evli ve askerde olan kocasının yolunu bekliyor.Eşinden hep mektupların geldiğini duyan Cemile büyük heyecanla ona yazılan kısma gelince hep, bir burukluk, hayal kırıklığı kalbine dolar. Kiçene Bala diye seslendiği kaynı ile beraber çalışmaya başlayan Cemile yeni savaştan dönen Danyar ile tanışır. Danyarın en büyük aşkı vatanıdır ve bu kısmı kitapta o kadar muhteşem anlatmışlar kii!!Güzel kızımız olan Cemile, neşesiyle, enerjisiyle, güzelliğiyle, çalışkanlığıyla ve s. hep köyün dilindedir. Ama bir kısım var ki, Cemileyi her kesle özellikle o
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Stephen Crane-Sokak kızı Maggie
Çıktığı günden dikkatimi çekiyordu bu kitap. Yakın zaman da, okuyup bitirdim. Yazardan okuduğum ilk kitapdı ve benim için dili hem akıcıydı bazı kısımlarında hemde yorucuydu. Fakat yinede genel olarak değerlendirildiğinde, insanı yormayan bir üslubu vardı. Eminim ki, Stephen Crane”in eserlerini kendi dilinde okunduğu zaman 2-3 kat daha anlaşılır ve akıcıdır. Kitapı okurken çok düşündüğüm zamanlar oldu. Zaman zaman kitapı kapatıp olayları analiz ettim ve bu benim aşırı hoşuma gitti. Her kitap kendinin her bölümü analiz ettiremez ama yazar bunu okuyucusuna bence aktarmıştı.
Kitap çok zor şartlar altında hep kavga, savaş içinde yaşayan bir ailenin hayatı ile başlıyor. Seneler geçtikce büyüyen ailemizin güzel kızı Maggie bir gün abisi Jimmie”in eve davet ettiği arkadaşı Pete”ye duygusal duygular hisetmeye başlar. Fakat masum kızımız Maggie hayatının tamamen değişip, alt-üst olacağından habersizdir.... Artık Maggie yolundan dönmeye düşünmüyor. Pete onun gözünde kurtuluşken, ailesinden sevgi görmediği için sevgiyi bulduğu zannetdiği an, aslında olacaklardan habersiz, bir hayat başlar onun için.
Bazen aşk bir insanın felaketi olabiliyor dediklerini tam da, bu kitapta bulmak mümkün. Kitapı çok beğenmemim sebebi, insani ve toplumsal baskının çok güzel şekilde işlenmiş olmasıydı. Birine ismine, hayatına hemen sürülen siyah leke, dilden dile dolaşarak büyük bir siyah kuyu yaratır ve o insanı oraya iter. Her şey tamamen farklı ola bilecekken, kitapın sonunu daha çok kenardaki insanlar, toplum baskısı ve o dönemin düşünce tarzı değiştirmiş. Her zaman olduğu gibi, birinin elinden tutup, dinleyip, anlamak, hatasını göstermek yerine onu itmeyi tercih etmiş insanlar... Sonluğunun farklı bitmesini isterdim. Çünkü bence her kesi ilk önce Maggie
Gücünü Yanlızlığından Alanlar
5/5
Kitapın ismi ve içindeki bir cümle dikkatimi çekince hemen aldım. Kişisel gelişim kitapları bazen insanı yorarken, bu kitapı aksine okumak isteğim her sayfada artdı ve beni hiç yormadı. Zaman zaman kitapta anlatılan konuları kendimle bağlaştırdım, kendimi buldum ve yeni bilgiler öğrendim.
Hayatta her kes bir karakteri sahiptir. Kimi her şeyi hayatta yanlız başına yapmaktan kaçarken kimiside her şeyi kendi üstlenir. Bizimde kitapta karşılaştığımız “güçlü ol sürücüsü”nü yöneten insanlar. Her birimiz aslında doğru gördüğümüz biz kendimize yeteriz kavramını psikolog Selin hanım daha derinine inerek okuyucuya açmış. Her kes bu hayatta bir amaç için dünyaya gözünü açar ve bir başka kişinin tamamlanan puzzle”nın kaybolmuş parçasıdır. Tamda “güçlü ol sürücüsü” sahiplenmiş insanlar ördükleri duvarlar yüzünden çok fazla şeyi fark edemezler. Aslında farkında olmasakta her şeyin temeli çocukluğumuzda yatar. Biz insanlar büyüdükce bu eksik yanlarımızı görüp, bunun için psikolog”a danışıp, yardım almaktan çekinmemeliyiz. Ben hep insanların bu yönde kendilerinden kaçmasına çok kızanlardanım. Çünkü ne kadar her kes “BEN GÜÇLÜYÜM” kılıfına bürünsede, mutlaka derinliklerde bir kara kutu saklıdır ve bu konuda uzman yardımı alıp, özgürlüğe kavuşmak sadece mutluluktur.
En önemlisiyse, kitapta dediği gibi “Bakış açın değişmezse, sende değişmezsin”
O yüzden ilk önce bakış açını incele ve kendine bir şans tanıyıp, doğru bildiklerini gözden geçirip bir bak. Korkma, her kes mükemmel değildir ve buna rağmen emin ol ki,
“Mucize kalbin kadar yakın”!!
Aşırı tavsiye ediyorum kitapı!
Okuyun ve bir daha “güçlü ol sürücüsünü” hayatınızda uygulama biçimini gözden geçirin.
Kitapla kalın!
Gücünü Yalnızlığından Alanlar / Mucize Kalbin Kadar YakınSelin Tabak · Dokuz Yayınları · 2020331 okunma
Ahmet Batmanın kitaplarını okuduğum zamanları hatırladım bu kitapı okurken. Fakat Ahmet Batmanın ilk kitapını seneler önce alsam bile hiç okumamıştım. Geçenlerde bir arkadaşımın okuduğunu gördükden sonra bende okuma kararı aldım. Açıkcası yazarın diğer kitaplarıyla arasında fark mevcuttu. Diğer kitaplarında kendini, kalemini geliştirdiği gerçekten göz önündeydi.
Ben kitapı okusamda, beğenmedim. Hatta yarım bırakmak istediğim zamanlar olduğunda da, aslında hikayenin sonunu merak ederek okumaya devam ettim.
"Bana İkimizi Anlat" kitabında ana karakterimiz Rüzgar çocukluktan kapı komşularının kızı olan Yağmura aşık. Fakat bu aşk biraz karmaşık bir yolda çünkü Rüzgar bir çok hatta tüm duygularını kendi içinde yaşıyor. Böyle seven adamlar hayatta nadiren görünür ve çoğu zaman sadece kitap karakterleri olarak kalır. Rüzgar Yağmurun tüm ona yaşattıklarına rağmen ondan vazgeçemiyor. Bu biraz zaman zaman kitapta bana sanki Rüzgarın zayıf karakterde olduğuna yönerge. En başta yapması gereken şeyi en sonda yapan Rüzgarın hayatı kitapın sonunda değişir. Fakat Yağmurun karakterini taşıyan kadınlar fazlalıkla olmasada, olarak dünya genelinde mevcut. Kitap bana şu cümleyi çok güzel gösterdi:
"İnsan kaybetmeden hiç kimsenin ve hiç bir şeyin değerini anlayamıyor."
Akıcı bir kitaptı. Bazen "reading slump"a girdildiğinde okumak mümkündür.
Rewhat-Orada Bir Aşk Var Bence
5/5
Okuduğum ilk çizgi romandı ve cidden sevdirdi bana çizgi romanları. Kendime kitap hediyesi etdiğim bir günde karşıma aniden Arife çıktı ve aniden kendini bana sevdirdi. Soluksuz şekilde okuduç, başladığımdan elimden bır saniye bırakmadan, bitlrdim.
Hikaye güzel kedimiz Arifenin sahibinin eve bir kaktüs alıp gelmesiyle başlıyor. Arife bu, kaktüsle arkadaşlık etmeye başlar. Her şeyini kaktüse anlatan Arife, bizimlede her şeyini paylaşmış oluyor
Arife, sana bir sır vereyim, #oradabiraşkvarbence
Çizgi romanlarıma merakımı tam şekilde artırdı İlk defa bir dergide okumuştum küçük bir hikayesini @rewhatarslan “ın. Şimdi de, kitapından sonra diğer kitaplarınıda merak etmiyorum desem yalan olur.
Arife çok şey kattı bana cidden de ve şunu anlattı “Canlıların bizden beklediği en büyük duygu, sevgi”. Sevgi onları bu hayata bağlayan en güzel duygu.
Çizgi roman sevenlere, ilk defa okumak isteyenlere çok fazla öneriyorum!!
Kitapla kalın ve gülümseyin!
