Mehmet Topuz
@Lycian
Öğretmen
Antalya/Şanlıurfa
Antalya, 29 Ekim
8 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Uzun bir bekleyişten sonra yine bir Hakan Günday klasiği diyebileceğimiz bir roman.
Yine "öldürmeyen acının güçlendirdiği, güçlendirirken de ruhunu ve tüm sevincini aldığı klasik bir Hakan Günday karakteri"
Zamir, acının olduğu bir coğrafyada, içinde zulüm dolu bir evde doğar. Bir umut ile daha iyi bir gelecek için ise ancak bir mülteci kampına bırakılabilecek kadar bin sıfır geride hayata başlamıştır. Tüm dogmatik şartları yetmezmiş gibi bir de yüzünü parçalayan şarapnel ile sallana sallana çıktığı hayat ringinde ilk rauntdan knock out olmuştur. Daha sonra ki gelen her şeyde de biraz acınma ve acındırma ile geçecek bir ömrü içeren bir akıcı roman...
Yazıya ne kadar klasik diye başlasam da, yazım tarzı diğer kitaplarından farklı olmasa da sabırsızlıkla bekleyip keyifle okunan bir roman. Çünkü tüm sayfalarında yazarın kendine özgü tarzıyla hayatın en acı yanlarına dokunduğu, çarpıcı anlatımı, betimlemeleri ile güzel bir roman... Yeraltı ve Hakan Günday sevenler, seve seve okuyabilir..
Reklam
Kendine ördüğü gurur ve korku duvarından sevgiye açılan bir pencere bulamayan,
yaklasanlara içini, benligini nefretle savunan isimsiz bir adamin,
Kendi içinde çelişen gel gitleri girdaplari ile daha da yeraltına batmasınin hikayesi .
Ve girdabın en dibinde duvarın ilk taşları olan sevgisizlik ve örülmüş son hali olan toplumda yalnizlasma .
Görülmeyen... Buna karşı içini, her anını öfkeyle dolduran, en sonunda sevgiyi, samimiyeti göremeyecek ve cesaret edemeyecek bir adam..
İlk bölümde nitelediği saptamaları, Dostoyevski ikinci bölümde kendi yaşamının da geçtiği Petersburg'da geçen basit bir hikayeyle; "Rus çoğunluğunun hakiki insanı" dediği ruh halini, insan psikolojisinin derinlerine, zihnin perde arkasına, arka pencerelerine inerek anlatmaktadır..
