Higanbana☆
@Lycoris_Radiata
122 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Doğruyu söylemek gerekirse kitabı hiçbir beklentim olmadan almıştım. Tamamen vakit geçirmek için okurum diye düşünüyordum. Açıkçası kitap beni şaşırttı, gerçekten beğendim. Olayların aktarılışı, karakterin duygularının okura geçişi, beklenmedik olaylarla şaşırtması… Merak uyandırdı, benim uzun sürede okuma sebebim tamamen hiçbir şey okumak istemememdi. Sadece çok fazla yazım hatası var. Yine de o kadar göze batmıyor. Kesinlikle okunsun diye tavsiye etmem ama okunabilir.
Reklam
Nil’e küçüklüğümden beri hayranım. Bunun yüzde sekseni falan şarkılarıysa yüzde yirmisi de karakteri ve hayata bakışıdır. Hani Nil’in şarkılarında bir şey vardır ya, tam düşmüşken seni ayağa kaldırır, toparlar, kendine getirir… İşte o kitaplarında da var. Çünkü Nil, şarkılarında içinden geleni olduğu gibi yazıyor. Kitap iyi geliyor mu gerçekten diye soracak olursanız, ben öyle bir şey umarak almadım. Ama belli konulara bakış açınızı değiştirebilecek, içinizi de ısıtabilecek bir kitap.
Kitapta en sevdiğim bölüm: “Senden başka kimsem olmadı”
Doğrusu bu sayfaya geldiğimde istemsizce gülümsediğimi de fark ettim. Bu Nil’in “İyi ki” şarkısının sözleri eğer bilmiyorsanız. Bu şarkının benim için özel bir yeri var. Çünkü tam anlamıyla yıkılmış, asla toparlanamayacak, her şey bitmiş gibi hissettiğim bir anda kulaklığım takılı öylece otururken açmıştım şarkıyı. Fark ettim ki, Nil şarkıda “İyi ki olmadı” dedikçe buna inanmak istiyorum. O yüzden bu şarkıyı yazarken Nil’in hissettiklerini okumak çok hoşuma gitti. Gerektiğinde “İyi ki olmadı” demek de iyileştiriyor çünkü, haklı.
Okudum ve bitti kitabı değil kesinlikle. Hatta bence üzerinden zaman geçince tekrar okunursa bazı şeylere artık eskisinden daha farklı baktığımı da fark edeceğim. Önerir miyim peki? Kesinlikle.
Yargı'da en sevdiğim karakter olan Yekta'nın okuduğunu görünce hemen gidip aldım kitabı. Kitap kısa kısa metinlerden oluşuyor. Genel olarak anlatımı çok hoşuma gitti. Gayet kolay da ilerliyor aslında ama bence farklı farklı metinlerden oluştuğu ve her ne kadar öykü olarak tanımlansa da denemeye benzer olduğu için sindirerek okumak daha iyi oluyor böyle kitaplarda. Beklentimi karşıladı, yazarın diğer kitabını da alacağım muhtemelen.
İlk defa Peride Celal okuyacak olduğum için yaklaşık 500 sayfalık bir kitaba şans vermek konusunda tereddüt etmiştim ama okumaya değer bir kitap. Olaylar ana karakter Macide'nin ağzından anlatılıyor, geçmişi ve şu andaki düşünceleri karışık aktarıldığı için oldukça akıcı.
-----------------------------------spoiler-----------------------------------
Macide'nin önce Ahmet'le tanışıp ona karşı bir şey hissetmese de mutlu olabileceğini düşünüp onunla evlenmeye karar vermesi otuzlu yaşlara basmasından dolayıydı. Daha sonra manipülatif biri ve aynı zamanda Ahmet'in abisi olan Kâzım'a aşık oldu. Kâzım'ın kendini beğenmişliği, herkese tepeden bakışı, Mâcide dahil herkesi iğneleyerek konuşması o kadar sinir bozucuydu ki, bir insan böyle birine nasıl aşık olur dedirtecek cinsten. Macide'nin kafa karışıklığı çok yorucu, nasıl olmuş olursa olsun üç kardeşin üçüne de aklı kayıyor.
Kitap boyunca Kâzım ne yaparsa yapsın ne söylerse söylesin onu olduğu gibi kabullenen ve seven bir Mâcide vardı. Bu yüzden kitabın sonunda Mâcide ona dönmeyip çocuğunu kendi büyütmeye, çalışma hayatına dönmeye karar verince şaşırdım. Kendi ayakları üzerinde durması çok güzeldi ve özellikle son sayfada güllerle temsil edilen Kâzım'ı ve aşkını hayatından çıkarması çok güzel anlatılmıştı.
Açıkçası tamamen tesadüfen denk geldiğim, kapağını görünce merak edip azıcık göz attıktan sonra aldığım bir kitap. Başta pek sevemedim ama kitapları yarım bırakamama huyum olduğundan devam ettim. Asıl olaylar da zaten sonlara doğru gelişiyor. Özellikle birine tavsiye edeceğim bir kitap değil ama bence güzel bir kitaptı.
--Spoiler sayılmaz aslında ama nolur nolmaz--
Sonunun böyle biteceğini tahmin etmiştim ama son sayfaya kadar başka türlü bitmesini istedim. Yine de düşününce böyle bitmesi kitabın ruhuna daha uygun.
Reklam