Leyla Rəsulzadə
@Lyrsulzad
Reklam
"Mənim üçün yazdığı xatirənin ilk misralarını oxuyan kimi albomu cırdım. Yadımda qalanı budur ki, həmin şeir belə başlayırdı:
'Sən ol qədr ki mən səni pak ürəkdən sevirəm,
Sevəcək başqa insan desələr, doğru deyil.'
'Doğru deyil' sözü məni sübhələndirdi. Öz özümə düşündüm ki, necə yəni doğru deyil, necə yəni mən sevilməyə layiq deyiləm? Buna görə şeiri cırıb Cəfərin üstünə atdım. O gülümsəyərək dedi:
— Sən indi belə şeyləri başa düşməzsən, böyüyəndə bilərsən."
"Əslinə qalsa, elə 60 illik bütün həyatım Cəfər haqqında xatirələrdən ibarət deyilmi? Nəinki onunla bir ailədə yaşadığımız 12 ildə, hətta evlənənəqədərki həyatımda da, xüsusən onun ölümündən sonra keçirdiyim 35 ildə mən bircə gündə, bircə da Cəfərsiz olmamışam, onun əziz xəyalından uzaqda, xoş xatirələrindən kənarda qalmamışam. Ömrüm boyu Cəfər mənimlə yanaşı durmuş, həmişə hər zaman evimdə, otağımda, fikrimdə, qəlbimdə yaşamışdır. Axı... Onu kim unudar!.."
"Cəfər haqqında danışmaq mənim üçün həm şirindir, həm acı... Ona görə şirindir ki, bu zaman ömrümün Cəfərlə keçən xoş günlərə qayıdıram, sanki yenidən onunla üzbəüz oturub danışıram. Ona görə acıdır ki, bu xatirələrin çətin bir döngəsində elə bil birdən şirin yuxudan ayılıram. Cəfəri qarşımda görməyib sıxılıram. Hər iki halda şiddətli həyəcan keçirirəm. Axı uşaqlıqdan bir yerdə böyüdüyün, birgə həyat qurduğun və tez, çox tez itirdiyin bir insandan, həm də Cəfər kimi həqiqətən gözəl bir insandan ürək ağrısız necə danışasan! Cəfərin sürəti ürək ağrısı ilə birləşdikdə isə... Artıq danışmaq mümkün olmur."
Reklam