Merve

Merve
@M3rve03
İnsan kaderiyle, kaderinden kaçmak için saptığı yolda karşılaşır.
Edebiyat
İnsan, kaderinden kaçtığını sanırken aslında onun cümle aralarına saklanır hocam...Belki de bazı yollar bizi uzaklaştırmak için değil, kendimize ve bize öğretenlere daha yakından bakmamız içindir.Bir öğrencinin, öğretmenine sessizce bıraktığı en doğru cevap gibi: sorunun kendisi bazen cevaptan daha öğreticidir ve insan, en çok kaçtığını sandığı yerde kendi hakikatine dönüşür…:))
İnsan en çok ne zaman kırılır?
Edebiyat
Bence insan en çok, güçlü görünmeye çalışırken aslında en çok yorulduğunu kimsenin fark etmediği anda kırılır...
KİTABIM SATIŞTA!!!
Hiç Sesli Bir Yer, zamanın doğrusal akmadığı, sesin güvenilir bir tanık olmaktan çıktığı bir evrende dolaşan öykülerden oluşuyor. Bu kitapta kelebekler yalnızca doğayı değil, belleği temsil eder; fincanlar fala değil, insanlığın kadim çaresizliğine bakar; dil bir iletişim aracı değil, bir iktidar gövdesine dönüşür. Şehriban Yaman, bu metinlerde karakterlerini konuşarak değil, susarak derinleştiriyor. Okur, bir sınıfta sıkışan zamanı, bir çerçevenin içinden bakan ölümü, bir damlanın içinde çoğalan insanlığı izlerken kendini de metnin içinde yakalıyor. Çünkü bu öyküler “ne oldu?”yu değil, “ne olduysa neden hâlâ içimizde yankılanıyor?” sorusunu soruyor. Hiç Sesli Bir Yer; kaybın, tekrarın, suskunluğun ve hafızanın edebî bir haritası. Burada hiçbir ses tamamen kaybolmaz. Sadece biçim değiştirir.
Edebiyat
Hocam yüreğinize sağlık çok güzel gidiyor:)
Bazı şeyleri anlatmamayı seçiyorum artık. Çünkü herkes duyduğunu anlamıyor, herkes gördüğünü de fark etmiyor. Ben kendimi bilenlerle aynı yerdeyim, gerisi sadece kalabalık.
Bu yorum görüntülenemiyor
Eskisi gibi değilim, çünkü aynı kalmak için değil, gelişmek için yaşıyorum. Herkes alıştığı halimi özleyebilir ama ben kendimin ilerleyen halini seviyorum...
Bu yorum görüntülenemiyor