Şimdi yalnızım, diye düşündüm, gerçeği söylemem gerekirse benim için yaşam anlamına gelen yalnızca iki insan oldu yaşamımda: Glenn ve Wertheimer. Şimdi Glenn ve Wertheimer öldüler ve benim bu gerçekle başa çıkmam gerekiyor.
Bizim bitik adam fanatik bir insan, demişti Glenn bir keresinde, kendi kendine duyduğu acıma duygusu ile nerdeyse durmadan ölüyor, Glenn'in bunları söyleyişini görüyorum hâlâ, nasıl söylediğini duyuyorum, Mönchsberg'deydi, Richterhöhe denilen yerde, Glenn' le sık sık Wertheimer'siz, Wertheimer herhangi bir nedenle yalnız kalmak, çoğunlukla da kırgınlıklar nedeniyle bizsiz olmak istediği zamanlarda gittiğimiz yerde.
Kendisine karşı en acımasız insandı. Hiçbir kesinsizliğe izin vermezdi. Söylediği şeyleri salt düşündüklerinden oluştururdu. Sonuna kadar düşünülmemiş şeyleri söyleyen insanlardan iğrenirdi, bu yüzden de nerdeyse tüm insanlardan iğrenirdi. Ve bu iğrendiği insanlığın önünden de sonunda, yirmi yıl önce geri çekti kendini.