Bayram ZELAN
@MARTI26
Herkes kendi kaderinin efendisidir.
Tanrı değil !
“MİNİMALİST”
İki insan birbiriyle tam bir uyum içinde yaşarsa, konuşmadan ya da yarım sözcüklerle bile anlarlar birbirlerini.
Reklam
Demiri nasıl tavanda dövmek gerekiyorsa, çekiç darbelerini nasıl soğutmadan indirmek gerekiyorsa, her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu.
Bir insanın kaderi, dağdaki dağdaki gibidir.Bazen çıkar, bazen iner, bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur.İnsan tek başına böyle bir yolda ilerleyemez,ama birleşenler, birbirine omuz verenler her engeli aşarlar...
“İnsanın canı çıkmadıkça umudu da yok olmazmış”.
Gerçek mutluluk yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır.
Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.
Reklam