İlkin kendi kendinize yalan söylemeyin. Kendi kendine yalan söyleyip yalanını ciddiye alan insan sonunda ne kendinde , ne de çevresinde gerçeği seçemez olur , böylece hem kendine hem de başkalarına saygısızlık eder . Saygının olmadığı yerde sevgi de kaybolmaya başlar. Bunun boşluğunu doldurmak , gönül eğlendirmek için kendini çeşitli tutkulara , kaba zevklere bırakır, ahlaksızlığını hayvanlığa vardırır ; bütün bunlar durup dinlenmeden kendisine ve çevresine yalan söylemesinden doğmaktadır. Kendi kendine yalan söyleyen herkesten önce alınır . Bazen alınmak pek tatlı gelir değil mi ? İnsan, kimseden kötülük görmediğini; kırgınlığı kafasından uydurup laf olsun diye , sırf sahne yaratmak için yalana sarılarak pireyi deve yaptığını bildiği halde surat asar, büyük zevkle gücenir ve bunu gerçek nefrete kadar da götürür ...