Mehmet Bolat
@MBolat
İngilizce ve Fransızca Öğretmeni
21 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"Öyle bir hale gelmişiz ki, gerçek “canlı” hayat” bize adeta iş, bir ödev gibi görünüyor, onu kitaptan öğrenmeyi yeğliyoruz."
Bir insan aslında başlıbaşına pesimistlik abidesi olan, başlığıyla da bunu vaat eden bir kitabı neden okumak ister? Ama okuyoruz işte.
Açıkçası ana karakterin karmaşık duygularına ayak uydurmak biraz zaman istiyor. Bu yüzden de kitabın ilk bölümü yavaş ilerliyor.
İkinci bölümde ise, ismini bilmediğimiz ana karekterin hikayesini dinlemekten bir adım öteye gitmeye ve okuduklarımızı kendi iç dünyamızla kıyaslamaya davet ediyor bu eser.
Ana karakterin “Yeraltı” diye bahsettiği yer aslında insanin en derinlerinde, en mahreminde bulunan, kendinden bile saklamak istediği en çelişkili duyguları olduğunu anlıyoruz.
İnsanin benliğine dair, hayatının gölgesi olan iç çatışmalarına şahit oluyoruz.
Kendini beğenmekle, kendinden nefret etmek arasındaki incecik çizgi üzerinde yürüme şansı veriyor Dostoyevski’nin bu eseri.
Garipsediğimiz, kendimizden sakladığımız takıntılar ve duyguların vücuda bürünmüş halinin öyküsünü okuyoruz.
Velhasıl hepimizin içinde az da olsa bir “Yeraltı insanı” olduğunu hatırlıyoruz.
10/10
Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Türkçe çevirisi de gerçekten çok başarılı olmuş.
Orijinaliyle karşılaştırarak ilerledim.
Çok iyi!
Klasik drama, daha doğrusu trajedinin, baş yapıtlarından olması gereken, Shakespeare’in eserleri arasında gerektiği değeri görmediğini düşündüğüm bir eserdin Othello.
Maksim Gorki’nin okuduğum ilk eseridir.
Gorki’nin eserlerinde komünist fikirleri ele aldığını (ve desteklediğini) önceden biliyordum.
Eser içerisinde aktarış biçimi de merak uyandırdı doğrusu.
Gorki’nin "Küçük Burjuvalar" isimli oyununu okumanızı tavsiye ediyorum.
Oyunda aile içerisindeki kuşak farkı, yine aile içerisinde burjuva-proletarya düşünce çatışma ve hayat felsefesi üzerine ilginç noktalar var.
Yazarın “sosyalist gerçekçi” akıma yakın yazması da, hayat üzerine tespitlerinin yalınlığı da hoşuma gitti.
