“..peki, ben etki altında kaldığımı, kitapların beni mahvettiğini nasıl anlatacağım?’ anlaşılmamaktan çok korkardı. ‘başkalarından ayrı hissetiğimi nasıl belirtsem? kimse bilmeyecek... hiç olmazsa mezar taşıma yazın: burada insanlara başka türlü hayran
olan biri yatıyor. ne türlü? bir bilsem, ah bir bilsem...”
“ Benim de herkes gibi kaygısız , sevinç dolu bir yaşantıya hakkım yok mu ? Ben de herkes gibi günlük sevinçlerin, heyecanların akışına kapılıp gidemez miyim..? “
“ Kalbimde ağır bir yük taşıyorum. Ben artık hiç gülemeyeceğim dostum. Her nefes alışımda kalbim ağrıyor.Yıllar geçtikçe kalbimin derinliklerinde biriken kader tortuları , içimi ağırlaştırıyor ...”