Çocuk saflığında başlayan ilişkimiz, küçük esnaf pazarlığına dönüşüyordu. Sen şu kadar ver, ben bu kadar vereyim. Aşkın mantıkla yoğrulduğu çelişkili bir dönemde yaşıyorduk. Tabiki çıkarlar grafiği çizilecekti kalplerin yanına.
Hayattaki en huzur verici şey, önemsiz projeler yapmaktı. Çünkü işlerin önemi artınca verdikleri acı da büyüyordu. Sıradanlıktan geçiyordu kurtuluşumuz.