Yarın, bugünü yaşanabilir hale getiriyordu. Kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı! Lotonun çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük:yarın. Gelecek iyi bir sermayeydi. Gelecek zamanla çekilmiş fiiller kulağa çok tatlı bir melodi yayıyordu.
Uyku. İnsana verilmiş tek mucize. Kendinden geçmek. Gözleri kapatıp huzura dalmak. Ve uyanıldığında yeniden başlamak. Dinlenmeliydi yorgun kalplerimiz, biraz da olsa... Ben uyumalıydım, hiç uyumadığım gibi.
İçimdeki iyimserliğin nedenini anlamış değildim. Büyük ihtimalle, çaresizlikten kaynaklanıyordu. O kadar ne yapacağımı bilmez duruma gelmiştim ki,mutlu olabileceğimi düşünmeye başlamıştım! Çünkü bugüne kadar, belki de denemediğim bir o kalmıştı.
Artık gerçeği biliyorum. Bir yerlerde hayatın ve mutluluğun olduğunu, aşkın kol gezdiğini biliyorum. Ve hepsini bulacağım! Hayatım boyunca yokluğunu hissettiğim bütün insanlığımı, sevgiyi yaşayacağım. Bugüne kadar reddettiğim bütün hediyeleri kabul edeceğim.