"Kürtler, hiçbir zaman Osmanlıya inanmadılar. Çünkü Osmanlının gerçek yüzü olaylar içinde görülmüştür.
Onlar yalnız soygun ve savaş getirmişlerdir. Barış yıllarında bile Kürdistan'ı rahat bırakmamışlardır. Hazine mi boşaldı, Kürdistan'a sefer başlatmışlardır. Bu güzelim topraklarda yoksul yaşıyorsak, bunun sebebi Osmanlıdır..."
Uygarlık en barbar metotlarla Dersim'e girmişti.
O, toptu, tüfekti, bombaydı. Kürtlerin diline kilit vurmaydı. Uygarlık, Kürt halkının varlığını inkardı.
Uygarlık, yasaktı, sürgündü.
Uygarlık ölümdü, ölüm!
Şıh Said ayaklanınca, bunlar Şafiidir. Devlet kurarlarsa önce Alevilerin kökünü kazırlar diye propaganda yaptılar. Dersim Alevileri, Xormek, Lolan aşiretleri Şıhı arkadan vurdular. Şimdi de Dersimliler için; bunlar dinsizdir, Zındıktır, katli helaldir deniyor. Öbür Kürtlerden adam toplanıyor. Bu sinsi planı görmek için, okuyup alim olmak gerekmez...
Bizim için yalnız bir seçenek kalmıştır. Sonuna kadar direnmek. Tek kişi kalıncaya kadar savaşmak. Ülkesi uğruna ölme onurunu ayakta tutacağız. Onursuz ağalar gibi davranmayacağız...
"Düşman bizimle erkekçe savaşmıyor. Bizleri birbirimize düşürüyor. Kimisine ağanız gibi imtiyaz veriyor, kimisine de çiftlikler veriyor. Amaç birliğimiz oluşmasın. Dağınık, birbirimize düşman kalalım. Böyle bölük pörçük olmuş bir halkı da yenmek zor olmaz elbette...