Ruhunun çöktüğünü, onu gittikçe yaşamdan daha fazla koparan o uğraşta boşuna didindiğini hissediyordu. Kendini aramak için artık hiçbir neden bulamıyordu. Aklında yalnızca sözcükler, boş sözcükler vardı ve eski, tozlu bir kitaba dönüştüğünü hissediyordu...
Reklam
Yüreğinde sürekli boş intihar umuduyla yaşıyordu. İntiharı hiç bu kadar uzun süre düşündüğü olmamıştı. Ama o düşünce de artık sadece gücünü azaltmaya yarıyordu...
Hiçbir düşüncesi, tutunacak dalı yoktu; fal taşı gibi açılmış gözlerinin önünde sürekli bir türlü yakalayamadığı ve dile getiremediği o yıkıcı şiir ülküsü vardı...
Ah, hiç intihardan söz eden kitap yok mu?
Gezgindi, doyumsuzdu. Dünyada artık asla huzur bulamayacağını anladı...
Reklam