"Evdeki perdeyi,dolaptaki biberi bile sana anlatasım var. Yerdeki mindere, bahçedeki sümbüle bile seni anlatasım var. 'Ya sen bu ülkede doğmasaydın ya ben aşkı herkes gibi bilseydim,' demiş Şükrü Erbaş. Seninle aynı sokağın iki ucunu paylaşmak, seninle hemen her gün şu kaldırımda karşılaşmak hüzünlü hayatımın en güzel tesellisi oldu."
"Kuş uçmayı unutur mu baba? Ben unuttum. Yol akmayı unutur mu? Unuttum ben. Peki ya göz, göz görmeyi unutur mu baba? Ben onu bile unuttum sen yokken. Ne biliyorsam,ne düşünüyorsam,ne hissediyorsam unuttum."