Hazreti Ibrahim'i ele alalim.
Tüm köy ahalisi ve babası putlara taptığı için ailesini terk ettiğinde dedi ki:
"Ve e'tezilüküm ve mâ ted'ûne min dûnillahi.
Ve ed'û rabbi asâ ellâ ekûne biduâi rabbi
sakiyyâ."
"Ben, sizden ve Allah'tan baska taptiginiz şeylerden çekilip ayrılırım da Rabbime dua (ibadet)
ederim. Rabbime yalvarışımda mahrum umarim."
(Meryem Suresi 19:48)
Hazreti Musa evsizdi. Kanun kaçağıydı ve cinayet suçundan aranıyordu. Bu şartlar altında bir ağacın altında oturmuş şöyle yakarıyordu:
"Rabbi inni limâ enzelte ileyye min hayrin fakir"
"Rabbim, tarafindan bana her ne gönderirsen, kabulümdür."
(Kasas 28:24)