böcürt
@MIZMIZmyrtle
Hayalperest!
Şu anda okuduğu kitap
Şimdiye kadar okuduğum Wardstone Günlükleri kitaplarının içinde en beğendiğim kitaptır kendileri. Soluksuz okudum. Kolay okunan, kafa dinlendirmelik bir kitap. Arka kapakta bahsedildiği gibi korkunç olmamakla beraber bu durum bir eksi oluşturmuyor diye düşünüyorum.
Katiller de Kan içiçi yaratıklar da baş karakterimiz olabiliyor bu seride ve hiç bir şey şaşırtmıyor, çünkü her şey şaşkınlık uyandırıcı:)))
Serinin son kitabında genel bir değerlendirme amaçlı tekrar görüşmek üzere!
Hani Yaşar Kemal'in bir tarzı vardır, Stephen King'in kendine has bir kalemi vardır ya işte Sezgin Kaymaz'ın kalemi de bambaşka. Yaşar Kemal tabiat tasvirinde neyse Sezgin Kaymaz da olay tasvirinde o. Okumaktan ziyade izliyor havasındaydım. Çok başarılı bir kalem ancak beni asıl etkileyen hayata bakış açısı oldu. Hayır, hayata bakış açısından bahsetmemiş yazar. Bahsettiği olay, durum ve kişilerinden çıkarıyoruz bunu.
Dağılmam Arap'ın kısa hikayesiyle başladı. Bir ara tıkandım, okuyamadım. Hani vicdanım el vermedi. Sorumlu hissettim kendimi...
Çok yönlü bir kitap bahsedilen.Tek bir şey söylemek istiyorum. EMPATİ yoksunu çocuklar yetiştirmeyelim lütfen. Empati ve vicdan büyük oranda sonradan öğrenilen şeyler. Vicdanlı insan önce kendisini sonra tüm canlıları sever ki tüm sıkıntılar empati eksikliği ve dolayısıyla vicdan yoksunluğundan ortaya çıkar.
Sokak hayvanlarına-tüm insanlara- YAŞAYABİLECEKLERİ ortam oluşturmaya çalışanları mahallenin delisi olarak adlandırmayacak çocuk ve büyükler yeşerir böylece.
Belki! En değersizin en değerli hale geldiği günümüzde hatırlayış olur bu kitap bize.
Okuyalım lütfen!
Defalarca okuduğum kitapları barındıran seridir Harry Potter Serisi.Tüm kitapları nazarımda sonuna kadar tam puanı hak eder. Ancak bu kitap olmamış. Serinin karakterlerine hakimseniz kendileri gibi davranmadıklarını hatta karakterlerin karakterinin değişmesine kadar giden bir yabancılaşmanın olduğunu farketmemeniz mümkün değil kitapta. H.P. kitaplarında bayıldığım, J.K.Rowling'in kalemine has ince espiri anlayısı mumla aratıyor kendini.
Konu mu? Fena değil! Ancak Rowling'in yaratıcılığını çok aradım. Her kitapta biraz daha büyüterek anlatılan bu dünya ekleme olmadan az bir bilgi birikimi kullanılarak oluşturulmuş izlenimi barındırıyor Lanetli Çocukta. Rowling yazsaydı harikalar yaratırdı eminim. Hayal kırıklığıydı benim için. O kadar gerçekçi bir dünya yarattı ki Rowling, tiyatro metni şeklinde sunulan Lanetli Çocuk bu gerçekçiliği biraz baltaladı diye düşünüyorum. Ben seriyi 7 kitap olarak varsayıyorum...
Kitabın yazarı J.K. Rowling değil. 'John Tiffany ve Jack Thorne'a ait yeni bir özgün hikayeden Jack Thorne'a ait yeni bir oyun' şeklinde açıklama mevcut kitapta.
Bazen okuduğumuz kitaptan almak istediğimiz kadar oluyor aldıklarımız! Bu kitap da o tür kitaplardan. Nereden baktığınıza bağlı kitabın size kazandıracakları. Saçının nasıl göründüğünü evrensel tehditlerden daha çok umursayan insanları uyandırmak açısından kitap faydalı olabilir diye düşünüyorum. Sunduğu bir çok şaşırtıcı bilgi de cabası. Daha güzel olabilirdi kitap ancak dilinin akıcılığı, sunduğu bilgiler ve farkındalık yaratma gayreti-dolayısıyla başarısı- yorum yapmam gerekliliğini hissetmeme sebebiyet verdi. Okuyunuz kaybınız olmaz!
Konuya bakınca salya sümük ağlarım diye yola çıkıyorsun ama ilk sayfadan son sayfaya kadar diş macunu reklamında oynuyormuşçasına sırıtarak okuyorsun. Çıkardığın tuhaf sesler de cabası.
Öncelikle herkesin sevebileceği bir kitap değil. Hayata daha ciddi tarafından bakanlardansanız kitap saçma gelebilir hatta gelecektir. Ancak benim gibi gülmediği anlarda sıkılanlardansanız, kitapla ilişkiniz en yakın arkadaşınızla kıkırdıyormuş hissine kapılmanıza kadar uzanabilir.
Ben kitabı çoktan daha çok sevdim. Bir çok kitaba abone olan mükemmel kız ve erkek kahramanlardan daha gerçekçi üç kusurlu kahraman bize eşlik ediyor kitapta. Bu bile sayfaları karıştırmak için güzel bir sebep.
