Mehmet Latif
@MLdogan
Bireysel mutluluk
Bir ortaçağ Fransız köylüsüyle modern çağda yaşayan Parisli bir bankeri karşılaştıralım.Köylü ısıtması olmayan çamurdan yapılmış bir kulübede yaşarken,banker her akşam Champs-Elysees’ye bakan ve son model teknolojik aletlerle donatılmış enfes dairesinde dönüyor.Sezgisel olarak,hemen bankerin köylüden çok daha mutlu olacağını düşünürüz,oysa ki mutluluğumuzu belirleyen şey,çamurdan kulübeler,lüks daireler veya Champs-Elysees değil,serotonindir.Ortaçağ köylüsü çamurdan kulübesini bitirdiğinde beyni serotonin salgılayarak,serotonin seviyesini X’e getirir.2013 yılında muhteşem dairesinin son taksidini ödeyen bankerin beyin nöronları da serotonin salgılar ve benzer bir X seviyesine getirir
Reklam
Binlerce yıl önce yaşayan peygamberler,şairler ve filozoflar zaten elimizdekilerden memnun olmanın,daha fazlasını elde etmekten çok daha önemli olduğunu söylemişlerdi.Belki de öyle, ama bu kadar çok sayıyla ve tabloyla desteklenen modern araştırmaların eskilerin vardığı sonuca varmaları yine de güzel
Ayak izi rüzgarın olmadığı ayda bozulmamış halde duran Neil Armstrong,30 bin yıl önce Chauvet Mağarası’nın duvarına el izini bırakan isimsiz avcı toplayıcıdan daha mutlu muydu ? Eğer daha mutlu değilse tarımı,şehirleri,yasıyı,parayı,imparatorlukları,bilimi ve sanayiyi geliştirmenin anlamı neydi ?
Yatırım üzerine
Ortaçağ Avrupasında,aristokratlar paralarını aşırı lüks şeylere dikkatsizce harcarken köylüler her kuruşu sayarak tutumlu yaşarlardı.Bugünse durum tam tersine döndü;zenginler kendi yatırımlarına ve varlıklarına dikkat ederek yaşarken,daha az varlıklılar borca girerek hiç ihtiyaçları olmayan arabalar ve eşyalar alıyorlar.