Bugünse dinin temsilcileri olarak ortaya çıktıklarını ilan eden insanları gördükçe, gerçek dindarlar adına utanç duyuyorum.
Beni utandıran; nefsine sahip çıkamayan şeyhlerin kalabalıkta günah dediğine ıssızlıkta arsızlıkla saldıran sahtekârlığı, Allah sevgisini oya tahvil etmeye çalışan politikacıların ikiyüzlülüğü, kendine yardım edecek bir el arayanlara, o eli avuç avuç altın karşılığı uzatan dolandırıcıların açgözlülüğü değil.
Asıl büyük günah bu değil bence.
Büyük günah, bir zamanlar bazı solcuların Marx’ı , şimdilerde bütün ‘vatanseverlerin’ vatanı, kendilerini biraz daha büyük ve diğer insanlardan daha farklı göstermek için ayaklarının altına alıp, kendilerine basamak yapmaları gibi şimdi dincilerin de kendi dinlerini ayakları altına alması; kendi inançlarını, kendilerini diğer insanlardan daha önemli gösterebilmek için kullanmaları, inançlarıyla böbürlenmeleri, inancı bir gösterişe çevirmeleri.
Ama siz yaşamıyorsunuz.
Çünkü hayatınız bir emir beklemekle geçiyor, yaşamınız için sanki birilerinin size ‘Şimdi yaşa’ diye emretmesi gerekiyor ama, onlar size sadece ‘Şimdi öl’ diye emrediyor ya da ‘Şimdi sürün’ diye.
Uğrunda ölünecek bir hayatınız yok... Yaşanacak bir hayatınız da...