MMAtay

MMAtay
Koskoca bir Öykü içinde küçücük bir nokta olmaktı hayatın tüm güzelliği...
Filmlerdeki kahramanlar ne kadar dürüstse haberlerdeki kahramanlar da o kadar yalancı ve alçaktı. Sıra sıra insanlar toplanıp niye suların akmadığı­nı, niye adaletin işlemediğini, niye yolsuzluk olduğunu sakin sakin anlatıyorlardı. Türklerin aslında ne kadar yiğit olduğunu, bölücülerle şeriatçıların ülkeyi felakete götürdüğünü tartışıyorlar ve hep birlikte felakete gittiklerini bu kadar açıkça söylemelerine rağmen bundan hiç korkmuyorlar ve hiçbir şey değiştirmeden hep aynı şey­leri konuşmaktan zevk alıyorlardı.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aklını değil de neşeyi, her şeye karşı olan isteğini kaybediyorsun.
Gönderi kullanım dışı
Merdivenlerden inen adım seslerini duydum, yalnız birinin acelesiz adımlarıydı bunlar, 'Keşke biraz arkadaşı olsa,' diye düşündüm. Onda benim çocukluğuma benzer bir şeyler vardı, uzaklığı, hiç sevgi göstermemesi, kapalı olması, yakınlaşmaması... Kendi çocukluğumu yazsam, onu yazdığım gibi yazardım.
'Aşk çaresizdir,' diyordu, 'çaresini bulduğunda artık aşk olmaz.'
Çok tanıdık... Uzun zaman olmuştu bir paragraftan bu kadar acı hissetmeyeli.

MMAtay

@MMAtay
·
Ben ortaokuldayken bir yaz, babamın uzak akrabalarından birinin ölüm haberi geldi. Beni kaymakamın evine bırakıp İstanbul'a gittiler, ama gittikleri yere hiç ulaşamadılar, cenazeye giden annemle babamın da ölüm haberi geldi, yolda bir trafik kazası geçirmişlerdi. Ondan sonra yeni bir dönem başladı benim için. Kim tarafından, nasıl bulunduklarını bilmediğim uzak akrabaların yanında dolaşmaya başladım; altı ay birinde, bir yıl öbüründe; üç ay berikinde kalıyordum; gittiğim her evde yaşadığım macera aynıydı. Orada bir yabancı, istenmeyen bir sığıntı olduğumu hep hissediyordum. Hiçbir zaman kendime ait bir yatak odam olmadı, ben evin salonuna geceden geceye serilen yer yatağında yatan çocuktum; kimseyi rahatsız etmemek için herkesten önce kalkıp yatağımı toplamak zorundaydım.