Ayrılık acısı her yeni varlığın temeli olmak gerektir. Baba sülbünden kopuş, ayrılık; anadan doğuş, ayrılık. Sütten kesiliriz öyle, mektebe veriliriz öyle. Sevdiğimizden kopar hasrete, yurdumuzdan kopar gurbete düşeriz. Arada hep aranır dolanırız; bulduğumuz ancak kendi benliğimizde açılan yeni sahifeler, kendi ömür destanımızda başlayan yeni fasıllardır. Biz çok defalar kendi kendimizden de koparız, kendi kalıbımızda ölür, kendi kalıbımız da diriliriz. Hasretler vuslatlar işte bu manâya girer; biz yılan gibi deri atar, deri tutarız.