Sevgiye sahip olmak isteyen, önce ruhunu kaybetmeye hazır olmalıdır. Anlıyor musun?
Reklam
Aşk: Bahane mi, Gerçek mi?
Bir insan kendisi için bir şeyi meşrulaştırmak isterse, her yol mübah tabi. Sevgi, sadakat, arkadaşlık, dostluk gibi kavramlar değiştirilebilir. Görmek istemeyen gözler için tozlu geçmişin ve gerçekliğin bir önemi de yok. En iyiler bile bir çırpıda yok sayılabilir. Onca hayalın,iyi niyetin hata sadakatın bedeli iftira ile sonuçlanabilir. Başka bahara ümitlenen yaprak ağaçtan sıkılmış, sonbaharı bahane etmiş. Hepsi bu. Peki hata kimde? Ağaçta tabii…
*“…Dünyanın her yerinde, Londra’da ve New‑York’ta, Afrika’da ve Brezilya’da… harabeye dönmüş olmasına karşın hâlâ şakıyan o sağlam, yenilmez gövde dimdik dikiliyordu. Bir gün gelecek, o görkemli kalçaların arasından bilinçli bir kuşak doğacaktı. Sizler ölüydünüz; gelecek onlarındı. Ama onların bedeni canlı tuttukları gibi sizler de zihni canlı tutsaydınız ve iki iki daha dört eder gizli öğretisini başkalarına aktarsaydınız, sizler de o geleceği paylaşabilirdiniz.”
Gün gelir…
Hırsızlar zengin…
Metresler eş…
Serseriler adam olur…
Odundan kapı, taştan saray olur…
Gün gelir…
Kezbanlar destan…
Onları destan yapanlar mestan olur…
Gün gelir…
Çivisi çıkar dünyanın…
Konuşamayanlar hatip…
Şifa veremeyenler tabip…
Yazamayanlar kâtip olur…
Ama yine öyle bir gün gelir ki…
İşler ters döner.
Aldatan, bir gün sadakat için…
Çalan, bir gün adalet için…
Döven, bir gün şefkat için yalvarır…
‘Piyon’ deyip geçme, gün gelir şâh olur…
Şâha da fazla güvenme…
Gün gelir mat olur.
İnsan, yaratıcısına bile nankör iken
sana vefalı mı olur?
Oluruna bırak her şeyi, bak neler neler olur…
Bahar biter kış olur…
Gün biter gece olur…
Söz biter sükût olur…
Zenginlerde metelik,
Güzellerde cemâl,
Güçlülerde kuvvet kalmaz olur…