İnsanın geçmişe takılıp kalması veya gelecekte yaşayacaklarına dair tedirginlik duyması, içinde bulunduğu ve yegane gerçek zamanı "şu ânı" yaşamaktan alıkoyar. Elbette geçmiş tecrübelerimizi gözden geçireceğiz ya da geleceğe dair ümit, hayal ve planlarımızı düşüneceğiz ancak ânı yaşamaktan vazgeçersek hayatı kaçırırız.
Şair ne demişti:
"Ne içindeyim zamanın
Ne de büsbütün dışında
Yekpare geniş bir ânın
Parçalanmaz akışında"