Hafızası insanın düşmanıdır. Unuttum, kurtuldum sanırsın ama öyle bir şey yok. Yaşanmıştan kurtulmak yok. Toprağa girene kadar takip eder seni olmuş olan.
Aslında bizler varolmayana inanmak üzere programlanmışız, çünkü bizler acı çekmek istemeyen canlılarız. Bu nedenle, tüm gücümüzü, bu çabaya değen şeyler olduğuna ve bu nedenle yaşamın bir anlam taşıdığına ikna olmak için harcıyoruz. Ben ne kadar zeki olsam da, bu biyolojik eğilme karşı daha ne kadar mücadele edebilirim, bilmiyorum. Yetişkinler arası yarışa bir kez girdikten sonra saçmalık duygusuna karşı koymaya devam edebilecek miyim?