Hayatımda hiç bu kadar çaresiz,boğazı düğümlenmiş hissetmemişim kendimi...Hakiki mânâda en dibine kadar yaşadık şu 2-3 günde hüznü endişeyi kederi çaresizliği😞.Evladının canının yanmasına kılına zarar gelmesine kıyamayan anne ve babalar evlatlarının donarak ölmesine şâhit oldular.Çok acı çok üzücü❤️🩹. Demek ki hayatta istesekte elimizden gelmeyen çok şey varmış.Yardım isteyene el uzatamamak kurtarın beni diyene çaresizce biraz daha bekle evladım geliyoruz kurtaracağız seni diyerek için kan ağlamak…Sokakta koşarak oynaması gereken çocuklar kimisi hastanede,kimisi kendinden çokça ağır beton arasında,kimisi anne babasının vefatından habersiz beklemekte😣.Belki ileride bu çocuklar keşke ailem ile birlikte bende şehit olsaydım diyecek:(.Yarının planını yaparken tekrar düşünelim bu manzaralar karşısında biz plan yaparken kaderin bize bakarak güldüğünü unutmayalım!Anlıyoruz ki herşey yalnızca hz.Allah isteyince olur.Birlik olmaya gönülden bağlanmaya da ihtiyacımız varmış ki Rabbim bizleri böyle bir imtihana tâbî tuttu.Hz Allah tekrarından muhafaza eylesin.Allah ım en kısa süre içerisinde şu zorlu günleri atlatıp feraha erdirsin inşaAllah.Zor durumda olan nice kardeşlerimizin yâr ve yardımcısı olsun.Canla başla çalışan tüm kardeşlerimizede Rabbim güç kuvvet versin inşaAllah.Müsterîh olunuz rabbim her dâim bizim ile beraberdir.🤲🏻
*Ya Rabbî biz imtihan ehli değiliz,bizi imtihan etme.Habibin iltimâsı ile bu âlemden imtihansız olarak göçür.🤲🏻
Sana dün bir tepeden baktım İstanbul!
Görmedim gezemediğim, sevemediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.