Yorumlarımı takip eden arkadaşlar aforizmalara düşkünlüğümü bilir. Bu sefer Bernard Show’un vecizelerinden oluşan bir kitapla geldim. Bazı sözleri çok tanıdıktı, bazıları başka kişilerden de okuduğum sözlerin benzeriydi. Büyük beyinler aynı düşünür mealinde bir söz vardı. Haklı olduğunu bir daha anladım.
1856-1950 tarihleri arasında yaşamış oyun yazarı, eleştirmen ve denemeci Bernard Show. İrlandalı olduğundan İngilizlere yaptığı göndermeler gülümsetti. Hoşuma gidenlerden bazılarını sizinle paylaşmak istiyorum.
Ölüm üzerine hikayelerin yazıldığı bir seçki düşünün, gayet normal değil mi? Peki her yazarın kendi ölümünü kurgulayarak yazarsa? İşler ilginçleşmeye mi başladı? Durun dahası da var. Ya yazarlar kendi kurguladıkları gibi ölmeye başlarlarsa? İşte kıyamet bu noktada kopuyor.
Fazla söze hacet yok. Bu kadarı bile benim gibi gizem sevenler için bir kitaba başlamaya yeter. O nasıl bir kurguydu. Merak ve heyecanla okuduğum bir romandı. Yazarın kalemine sağlık.
Çok merak ettiğim bir kitaptı, “Sondan Başlıyoruz”. Halk Kütüphanesinde görünce hemen aldım.
Küçük bir kızın kaybıyla başlıyor roman. Hemen akabinde otuz yıl sonrasına gidiyoruz.
Sissy Radley’in ölümünden sonra hiçbir şey yolunda gitmez. Annesi vefat eder, ablası Star tamamen dağılmıştır. Onu kazayla öldüren Vincent 15 yaşında hapse girmiş, onun en yakın arkadaşı Walt sevgilisinden ayrılmış, kasabada geçmişe takılı vaziyette yaşamaktadır. Walt bir hayalini gerçekleştirmiştir gerçi, çocukluğundan beri istediği gibi polis şefi olmuştur.
Star’ın çocuklarına göz kulak olmak da Walt’a kalmıştır. 13 yaşındaki Duchess annesinin yapamadığı her şeyi üstlenmiş, beş yaşındaki kardeşine ana-baba olmuştur. Bir yandan annesini de korumaya çalışır. Küçücük omuzları bu kadar yükün altındayken öfkeli, hırçın bir kız olup çıkmıştır.
Vincent’in hapisten çıkma günü geldiğinde ortalık karışacaktır.
Umduğumdan daha yavaş akan bir kitaptı ama keşke okumasaydım demedim.
