Ölüm; ben onu çiçeklerle giderken gördüm.
Ölüm; ben onu yaşamları bilerken gördüm.
Obur doymazlıkların obur açlıklarında, ·
Ölüm; ben onu, varlıkları silerken gördüm
Ama bir de yokluğun ve yüreğin önünde ;
Ölüm; ben seni utanç ile titrerken gördüm.
Orası bir yalan artık, bir yalan köyü;
Çoğalan yalnızlıkların azalan köyü.
Şimdi senin bunaldığın kaçmak kentinin,
Sandığını, bavulunu açmak kentinin,
Elinden anılarını da alan köyü.
Seni bekleyeceğini sanan kendinin
Düşlerini süslediği son kalan köyü.
O gider buralardan, sen döndüğün bir günde..
Aranırken onu sen başkaları yüzünde.
Işık olur tararsın karanlıkları bir-bir..
O güneş gibi parlar, sen söndüğün bir günde.