M. İlkbal KÜMBER
@M_ilkbal
Ahmet Ümit yapıyor bu sporu. Her kitabı okunası...Duygu ve Düşünce
Puan vermedi
Ahmet Ümit yine harika bir polisiye - suç romanı yazmış. Ahmet Ümit burada çözülmemiş bir cinayetin bir polis memurunun üzerine yıkılışını anlatıyor. Akıcılığı, sürükleyiciliği ve betimlemeleri harikulade.
Kurguyu öyle bir yazmış ki herkesten şüpheleniyorsun. Eşinden, mesai arkadaşlarından, sivil arkadaşlarından... Acaba diyorsun ve hiddetle okumaya devam ediyorsun. Kesinlikle okunması için tavsiye ederim
Ayrıca yazar zaman zaman günümüz toplamsal ahlaki çöküşe de supliminal mesajlar göndermektedir. 
Yırtıcı Kuşlar Zamanı
Yırtıcı Kuşlar Zamanı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
M. İlkbal KÜMBER
, 2025 okuma hedefini ekledi.2025 OKUMA HEDEFİ
2/10 kitap - %20 tamamlandı
2 kitap okudu
10 kitap
504 sayfa
2 inceleme
1 alıntı
Ahmet Ümit' ten Etkileyici Mesajlar...Hayata Dair
...Tümüyle haklıydı, belki eskiden de berbat bir yerdi dünya, belki eskiden de bu kadar bencil, bu kadar acımasız, bu kadar aptal, bu kadar cahildi insanlar ama bu kadar cüretkâr değillerdi. İnanmasalar bile bilgiye kıymet veriyorlardı, vicdanlı olmanın öneminden bahsediyorlardı, merhametli olmak gerekir diyorlardı. Haklı olmanın, adil olmanın, fedakâr olmanın bir anlamı, bir değeri vardı. Oysa şimdi insanlık barbarlık dönemine geri dönmüştü. En kıymetli şey güçtü, güce sahip olmaktı. İster zenginlikle, ister siyasetle, ister dinle, ister futbolla, ister çalarak, ister uyușturucu satarak, isterse öldürerek elde edilmiș olsun hiç fark etmez, güce sahipsen bütün kapılar sana açılıyordu. Üstelik kimse de bu saltanatı, bu kudreti, bu zenginliği nasıl elde ettin diye sormuyordu. Çünkü gücün pazarlayıcısı cehalet olmuștu, onu kymetli hale getiren ise ahlaksızlıktı. Cehalet bütün kötülüklerin temeliydi. Ahlaksızık, hırsızlık, yolsuzluk, zalimlik aklınıza ne gelirse cehaletin üzerinde yükseliyordu. Eskiden cahillik utanılacak bir şeyken, şimdi halktın otantik bir kimliğiymiş gibi sunuluyordu. Bilgili olmak adeta bir suça dönüştürülmüştü, cahillik ise artık milli kimliğimiz olarak alkşlanıyordu. Bu da hayatı öldürüyordu işte. Yaşamanın manasını elimizden alyordu. Toplumun, ailenin, arkadaşlığın, aşkın, sevginin, hepsinin içini boşaltıyordu. Alıştığımız dünya, alıştığımız ülke, alıştığımız istanbul, alıştığımız hayat kayıp gidiyordu avuçlarımızın arasından. İşin kötüsü herkes, hepimiz şikâyetçi olmamıza rağmen elimizden hiçbir şey gelmiyordu.
Sayfa 186 - Yapı Kredi Yayınları,
