Zira hayatın, ölümün ve çürümenin sırlarını her daim merak edip çözmek istemişizdir. Diğer hayvanların aksine, insan hep yıldızları seyretmiştir. Kendi suretinde ve muhayyilesinde uydurduğu biçimlerde pek çok tanrı yaratmıştır.
Fakat kadınım, o vahşi eşim beni alıkoydu, vahşi olsamda onun gözleri beni kendine çekiyor, kolları beni zincirliyor, bana doladığı bacakları ve hissettiğim kalp atışları beni cezbedip uzak düşlerimden, erkekçe başarımdan, en büyük hedefimden, kılıç dişli kaptanı tuzağa düşürüp öldürmekten alıkoyuyordu.
Kadın, erkeğin diline tatlı, burnuna rahiyalı gelir. Kanına sıcaklık ve borozanların gümbürtüsünü katar; kadının sesi erkeğin kulağında tüm müziklerden ötedir; karanlığın ve ışığın tiranlarının karşısında dimdik duran erkek ruhunu, kadın sarsabilir. Erkek, seyrettiği yıldızların ötesinde, düşlerindeki uzak cennetlerde, Valkür ya da huri olarak kadına tutkulu bir yer ayırmıştır, çünkü kadınsız bir cennet hayal edemez.
İyi biri diye devam etti oppenheimer. "Okumuş heriflerden hep şüphe duyarım ama okumak onu hiç bozmamış. Namuslu bir adam. Dünyanın en öfkeli adamı da olsan, bir milyon sene uğraşsan bile ona gammazlık ya da hainlik yaptıramazsın."
Hep Aynı Hikaye
O zavallı ahmak işçiler bunları okuyup inanırken ve meclis heyeti üyeleri, vergi mükelliflerinin ve devletin parasını kullanarak müdürle beraber yiyip içerken, biz daha öncekilerden biraz daha sıkı ve daha gaddarca bağlanmış vaziyette gömleklerimizin içinde yatıyorduk.