Her dönemde diye açıklıyor kesiş İlyas Kfaryabda’nın insanları arasında deli bir kişilik bulunmuştur, biri ortadan kaybolduğunda bir başkası yetini almaya hazır olurdu, tıpkı külün altında kalan kor gibi, yeter ki o ateş hiç sönmesin. Bu kuklalara ihtiyaç duyuyordu herhalde ilahi düzen insanoğlunun bilgisiyle dokuduğu perdeyi yırttırmak için.”